งบแต่งได้ แต่เงินสดต้องไปโผล่ที่ไหนสักแห่ง — 216 รายการที่บริษัทเขียนบอกไว้เอง ในหน้าที่ไม่มีใครอ่าน

ลองนึกภาพเช้าวันหนึ่ง

คุณเปิดแอปโบรกฯ แล้วเห็นตัวอักษรสองตัวข้างชื่อหุ้นที่คุณถือ — SP

หยุดพักการซื้อขาย ขายไม่ได้ ไม่มีราคา ไม่มีทางออก แล้วข่าวก็ทยอยตามมา ผู้บริหารถูกกล่าวหา เงินหายไปจากบริษัท ก.ล.ต. เข้ามาตรวจ

สิ่งที่คุณพูดกับตัวเองในนาทีนั้น ผมเดาได้เลยว่าคือประโยคนี้:

"ก็งบมันดูปกติดีนี่ กำไรก็มี ผู้สอบบัญชีก็เซ็นรับรอง"

และนี่คือความจริงที่โหดที่สุดของบทความนี้ — คุณพูดถูกทุกคำ งบมันดูปกติจริง กำไรมีจริง และผู้สอบบัญชีก็เซ็นรับรองแบบไม่มีเงื่อนไขจริง ๆ

ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงที่ข้อมูลถูกปิดบัง ปัญหาอยู่ตรงที่มันถูกเขียนไว้ในหน้าที่คุณไม่ได้เปิด

รายย่อยถามผิดคำถาม

เวลาเกิดเคสแบบนี้ คำถามแรกในกลุ่มไลน์เกือบทุกครั้งคือ "มันแต่งงบยังไงวะ"

ผมเข้าใจว่าทำไมคนถามแบบนั้น แต่มันเป็นคำถามที่พาไปผิดทาง เพราะมันชวนให้คุณไปเพ่งที่ บรรทัดกำไร ซึ่งเป็นตัวเลขที่ปรุงแต่งได้ง่ายที่สุดในงบทั้งเล่ม รับรู้รายได้เร็วขึ้นหน่อย ตั้งค่าเผื่อน้อยลงหน่อย ยืดอายุสินทรัพย์ออกไปอีกนิด — กำไรขยับได้โดยไม่ต้องมีเงินสดสักบาทเคลื่อนที่

คำถามที่ฝั่งสถาบันถามไม่เหมือนกัน และมันสั้นกว่ามาก:

"ถ้ากำไรมันทิพย์ แล้วเงินสดจริง ๆ มันไหลออกไปทางไหน"

นี่คือความแตกต่างทั้งหมด กำไรเป็นความเห็นทางบัญชี แต่เงินสดเป็นข้อเท็จจริง เงินที่ออกจากบัญชีบริษัทไปแล้วต้องไปโผล่ที่ใดที่หนึ่งเสมอ และไม่ว่าใครจะตั้งใจซ่อนแค่ไหน มันต้องถูกบันทึกไว้ เพราะกฎหมายบังคับให้เปิดเผย

คำถามที่เหลือมีข้อเดียว: คุณรู้ไหมว่ามันถูกบันทึกไว้ตรงไหน

ท่อที่ถูกกฎหมาย: รายการระหว่างกัน

ในแบบ 56-1 One Report มีหัวข้อหนึ่งที่แทบไม่เคยถูกพูดถึงในคลิปสรุปงบ — หัวข้อที่ 9 การควบคุมภายในและรายการระหว่างกัน (ผมกางแผนที่ทั้งเล่มไว้แล้วในบทความเรื่องโครงสร้าง 56-1)

"รายการระหว่างกัน" (Related Party Transactions) คือรายการที่บริษัททำกับคนใน — กรรมการ ผู้ถือหุ้นใหญ่ บริษัทย่อย บริษัทร่วม หรือกิจการที่คนกลุ่มเดียวกันคุมอยู่

ขอวางเส้นให้ชัดก่อนใครจะเข้าใจผิด: รายการระหว่างกันส่วนใหญ่ปกติและถูกกฎหมายสนิท บริษัทแม่ให้บริษัทลูกกู้เพื่อขยายโรงงาน กลุ่มบริษัทใช้ศูนย์บริการร่วมกัน — เรื่องพวกนี้เกิดทุกวันในทุกกลุ่มธุรกิจ และการเปิดเผยมันคือหน้าที่ ไม่ใช่ความผิด

แต่ มันคือช่องทางเดียวที่เงินออกจากบริษัทไปหาคนในได้อย่างถูกกฎหมาย และเมื่อมันถูกใช้ผิดวัตถุประสงค์ มันคือท่อดูดที่มีประสิทธิภาพสูงมาก เพราะทุกขั้นตอนมีเอกสารรองรับครบถ้วน

สิ่งที่ต้องดูไม่ใช่ "มีรายการระหว่างกันไหม" แต่คือ ทิศทาง

อันนี้คือหัวใจ และเป็นจุดที่คนอ่านเองพลาดบ่อยที่สุด — ผมเองก็เกือบพลาดตอนนับตัวเลขให้บทความนี้

แถวล่างสุดคือแถวที่อันตรายที่สุด เพราะมันเข้าเงื่อนไข "กำไรทิพย์" ได้เต็ม ๆ — บริษัทบันทึกรายได้จากการขายให้กิจการที่เกี่ยวข้องกัน กำไรในงบสวยขึ้นทันที แต่เงินสดไม่เคยเข้ามา มีแต่ตัวเลขลูกหนี้ที่โตขึ้นเรื่อย ๆ ในงบดุล

สามคำถามที่ผมใช้เวลาเจอรายการทิศ "ออก" — ยืมมาจากงานพิจารณาความเสี่ยงคู่สัญญาที่ผมทำในแบงก์ตรง ๆ:

1. มีหลักประกันไหม — ถ้าปล่อยกู้ให้คนนอกต้องมีหลักประกัน แล้วทำไมให้คนในถึงไม่ต้องมี
2. ดอกเบี้ยเท่าไหร่ เทียบกับที่บริษัทเองไปกู้มา — ถ้าบริษัทกู้แบงก์มา 6% แล้วปล่อยต่อให้กิจการที่เกี่ยวข้องกัน 3% นั่นคือส่วนต่างที่ผู้ถือหุ้นเป็นคนจ่าย
3. ปีที่แล้วยอดเท่าไหร่ — ยอดที่ไม่ลดลงสักปี แปลว่าไม่มีใครตั้งใจจะคืน

แล้วในตลาดไทยมีเท่าไหร่ — ผมนับมาให้แล้ว

ผมสแกนคลังของ Boom Leverage Terminal ทั้งหมด (ดัชนีสร้าง 14 ส.ค. 2026 · นับ 15 ส.ค. 2026 · ครอบคลุมปีงบ 2564–2568) โดยนับ เฉพาะรายการที่ระบบเปิดให้ค้นได้จริงวันนี้ ไม่ใช่ทุกอย่างที่มีในคลัง — เดี๋ยวผมอธิบายความต่างตรงนี้ตอนท้าย เพราะมันคือเรื่องที่ผมอยากให้จำที่สุด

terminal.boomleverage.com

เงินไหลออกไปหาคนใน + ข้อพิพาททางกฎหมาย — ทั้งตลาด

910 บริษัทที่มีเอกสารเข้าคลัง · ปีงบ 2564–2568 · นับ 15 ส.ค. 2026

• 🚨รายการทิศ “ออก” (ให้กู้/ทดรอง/ลูกหนี้ แก่คนใน)

  216 รายการ

  71 บริษัท ≈ 7.8% ของ 910

• 📄รายการระหว่างกันทั้งหมดที่ค้นได้

  906 รายการ

  202 บริษัท — ส่วนใหญ่ปกติ ใช้เป็นฐานเทียบ

• ⚖️ข้อพิพาททางกฎหมาย / ถูกฟ้องร้อง

  1,094 รายการ

  176 บริษัท ≈ 19.3% ของ 910

• ✍️ใน 216 รายการนั้น — บริษัทเขียนเอง

  191 รายการ

  ปัจจัยความเสี่ยง 122 · คำอธิบายฝ่ายจัดการ 69

• 🔍ใน 216 รายการนั้น — ผู้สอบบัญชีหยิบขึ้นมาเอง

  25 รายการ

  12 บริษัท · ส่วนใหญ่เป็น KAM (22 รายการ)

• 🔒อยู่ในท่อที่เรายังล็อกไว้ ไม่เปิดให้ค้น

  2,480 รายการ

  1,141 รายการระหว่างกัน + 1,339 ข้อพิพาท — เหตุผลอยู่ท้ายบทความ

ตัวเลขที่ผมอยากให้หยุดอ่านคือ 191 กับ 25

ใน 216 รายการที่เงินไหลออกไปหาคนใน มีแค่ 25 รายการ ที่ผู้สอบบัญชีหยิบขึ้นมาพูดเอง อีก 191 รายการ — บริษัทเป็นคนเขียนบอกเอง ในหัวข้อปัจจัยความเสี่ยงและคำอธิบายฝ่ายจัดการ

อ่านอีกที: ข้อมูลนี้ไม่ได้มาจากการสืบสวน ไม่ได้มาจากแหล่งข่าววงใน มันมาจากที่บริษัทเขียนอธิบายตัวเองในเอกสารที่ยื่น ก.ล.ต.

นี่คือความไม่สมมาตรที่แท้จริงของตลาดนี้ ไม่ใช่ว่าใครมีข้อมูลลับกว่าใคร — ทุกคนมีข้อมูลชุดเดียวกันหมด ต่างกันแค่ว่าใครมีเวลาไปอ่านมัน

เคสที่ควรอ่านช้าที่สุด: "บริษัท M" ปีงบ 2564

ผมจะกางเคสนี้ให้ดู เพราะมันคือคำตอบของทั้งบทความ และผมขอวางกติกาไว้ก่อน 3 ข้อ เพื่อไม่ให้ใครอ่านเกินกว่าที่หลักฐานบอก

กติกาการอ่านเคสนี้

1. ทุกบรรทัดข้างล่างมาจากเอกสารที่ยื่น ก.ล.ต. ก่อนเกิดเหตุ รายงานผู้สอบบัญชีฉบับนี้ลงนามที่กรุงเทพฯ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2565 — ก่อนเหตุการณ์เดือนพฤศจิกายน 2565 ประมาณ 8 เดือนครึ่ง ผมเช็กจากวันที่ผู้สอบเซ็นในตัวเอกสาร ไม่ใช่จากวันที่ไฟล์ถูกสร้าง (ซึ่งเป็นวันที่เราโหลดมา ใช้เป็นหลักฐานไม่ได้)

2. นี่ไม่ใช่การบอกว่าใครควรจะรู้ล่วงหน้า ไม่มีบรรทัดไหนในเอกสารนี้ทำนายสิ่งที่เกิดขึ้นทีหลัง และผมไม่ได้กำลังบอกว่าอ่านแล้วจะเห็นอนาคต

3. เคสนี้ถูกยกมาเพื่อสอนวิธีอ่าน ไม่ใช่เพื่อชี้นำหลักทรัพย์หรือกล่าวหาใคร ข้อความทั้งหมดเป็นคำที่บริษัทและผู้สอบบัญชีเขียนเอง

4. ผมถอดชื่อบริษัทออกเอง และจะเรียกว่า "บริษัท M" ทั้งที่เอกสารทุกฉบับเป็นของสาธารณะและอ้างอิงได้ตามปกติ — เพราะบทเรียนที่ผมอยากให้ติดตัวคุณกลับไปคือ วิธีอ่าน ไม่ใช่ชื่อย่อ · ตัวเลข ปีงบ เลขหน้า และข้อความทุกคำข้างล่างเป็นของจริงไม่ตัดต่อ ถ้าคุณอยากยืนยันด้วยตัวเอง ก๊อปประโยคภาษาอังกฤษในกรอบไปค้นในระบบเปิดเผยข้อมูลของ ก.ล.ต. หรือใน Terminal ก็เจอทันที

สิ่งแรกที่ต้องรู้ และมันคือพล็อตทวิสต์ทั้งหมด

terminal.boomleverage.com

บริษัท M · กรณีศึกษาจริง

ประเภทความเห็นของผู้สอบบัญชี เรียงตามปีงบ (ถอดชื่อออกโดยผู้เขียน)

• ปีงบ 2564✅ สะอาด — ไม่มีเงื่อนไข
• ปีงบ 2565✅ สะอาด — ไม่มีเงื่อนไข
• ปีงบ 2566✅ สะอาด — ไม่มีเงื่อนไข
• ปีงบ 2567✅ สะอาด — ไม่มีเงื่อนไข
• ปีงบ 2568✅ สะอาด — ไม่มีเงื่อนไข

ความเห็นผู้สอบบัญชีของบริษัท M สะอาดทุกปี ตั้งแต่ปีงบ 2564 ถึง 2568 ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีการไม่แสดงความเห็น รวมถึงปี 2565 ที่เกิดเหตุด้วย

ผมเขียนบทความทั้งบทความเรื่องความเห็นผู้สอบบัญชีไปแล้ว และผมยังยืนยันทุกคำว่ามันคือด่านแรกที่คุ้มค่าที่สุด — แต่เคสนี้คือเหตุผลว่าทำไมมันต้องเป็นด่าน "แรก" ไม่ใช่ด่าน "เดียว"

แล้วในเอกสารฉบับเดียวกันนั้นเขียนอะไรไว้บ้าง

ผู้สอบบัญชีเซ็นสะอาด แต่ในหัวข้อ เรื่องสำคัญในการตรวจสอบ (KAM) — ซึ่งคือส่วนที่ผู้สอบเล่าว่าปีนี้เขาลงแรงตรวจเรื่องอะไรหนักที่สุด — เขาเขียนไว้ว่า:

terminal.boomleverage.com

บริษัท M · ปีงบ 2564 — สิ่งที่อยู่ในเอกสารฉบับที่ผู้สอบเซ็นสะอาด

รายงานผู้สอบบัญชีลงนามที่กรุงเทพฯ 25 ก.พ. 2565

“Impairment of investment in subsidiaries and Allowance for expected credit loss of trade and other current receivables - related parties and Allowance for expected credit loss for doubtful accounts for loans to and interest receivable from subsidiaries in the separate financial statements”

KAM ไม่ใช่คำเตือน และไม่ใช่คำทำนายการทุจริต — ผมย้ำเรื่องนี้ในบทความที่แล้วและขอย้ำอีกครั้ง KAM เป็นส่วนหนึ่งของรายงานที่สะอาด มันคือผู้สอบบัญชีบอกว่า "ปีนี้ผมเหนื่อยกับเรื่องนี้ที่สุด"

แต่นั่นแหละคือประโยชน์ของมัน — มันคือ ลายแทงที่บอกว่าจุดไหนในงบต้องใช้ดุลยพินิจมากที่สุด และในเคสนี้ ลายแทงชี้ไปที่ ลูกหนี้และเงินให้กู้ยืมแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน กับ สินทรัพย์ทางการเงินที่คิดเป็น 66% ของสินทรัพย์ทั้งบริษัท

คำถามที่ผมอยากให้ค้างไว้ในหัวคือ: ถ้าคนที่มีอำนาจเข้าไปดูบัญชีจริง บอกว่าเขาเหนื่อยกับเรื่องหนี้ที่เกี่ยวโยงกันมากที่สุด แล้วทำไมคนที่ถือหุ้นอยู่ถึงไม่เคยเปิดหน้านั้นเลย

และนี่คือส่วนที่บริษัทเขียน "สารภาพ" ไว้เอง

ตรงนี้คือหัวใจของบทความ ทุกข้อความข้างล่างนี้ ฝ่ายบริหารเป็นคนเขียนเอง ในเอกสารฉบับเดียวกัน — ผมยกมาไม่ตัดต่อ ยกเว้นชื่อคู่สัญญาที่ผมแทนด้วย [บริษัท D] / [บริษัท S] / [บริษัท P] ตามนโยบายถอดชื่อของบทความนี้ ส่วนที่เหลือทุกคำและทุกตัวเลขคือของจริง:

ทั้งหมดนี้อยู่ในเอกสารสาธารณะ โหลดฟรี ยื่นก่อนเกิดเหตุ 8 เดือนครึ่ง และอยู่ในเล่มที่ผู้สอบบัญชีเซ็นรับรองว่า "ถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญ"

สองเรื่องนี้ไม่ได้ขัดกันเลย ผู้สอบบัญชีรับรองว่าตัวเลขถูกต้องและเปิดเผยครบ — ซึ่งมันครบจริง คุณถึงได้อ่านมันอยู่ตอนนี้ ผู้สอบไม่ได้มีหน้าที่บอกคุณว่าธุรกิจนี้ดีหรือแย่ หน้าที่นั้นเป็นของคุณ และวัตถุดิบก็ถูกวางไว้ให้แล้ว

แจกอาวุธ: ชุดคำค้นภาษาไทย เอาไป Ctrl+F ได้เลย

เหมือนบทความที่แล้ว ผมยกทุกคำมาจาก One Report ฉบับภาษาไทยจริง ที่อยู่บนดิสก์ผม ไม่ได้แปลเอง — ในวงเล็บคือจำนวนครั้งที่เจอในเล่มนั้น ๆ เพื่อยืนยันว่าคำนี้มีจริงและใช้ค้นได้จริง

กลุ่มที่ 1 — รายการระหว่างกัน

กลุ่มที่ 2 — ข้อพิพาทและภาระที่ยังไม่โผล่ในงบกำไรขาดทุน

⚠️ เตือนแบบเดียวกับบทความที่แล้ว: เจอคำเหล่านี้ ไม่ได้แปลว่าเจอปัญหา ทุกบริษัทในตลาดมีหัวข้อ รายการระหว่างกัน และเกือบทุกบริษัทมี ภาระผูกพันและหนี้สินที่อาจเกิดขึ้น — คำค้นพาคุณไปถึงหน้า แต่ไม่ได้อ่านแทนคุณ สิ่งที่ตัดสินคือ ทิศทาง · หลักประกัน · ดอกเบี้ย · และยอดเทียบปีก่อน

แล้วทำไมรู้คำค้นแล้วยังไม่พอ

ผมให้ตารางข้างบนไปฟรี ๆ และผมหมายความตามนั้น — ทำเองได้จริง ข้อมูลเป็นของสาธารณะทั้งหมด

แต่ลองกางเลขคณิตออกมาดูเหมือนที่ผมทำในบทความที่แล้ว แล้วจะเห็นว่าปัญหาไม่เคยอยู่ที่ "หาไม่เจอ":

พอร์ต 10 ตัว × ย้อนหลัง 5 ปีงบ            =  50 ไฟล์
เล่มละ ~200–300 หน้า                      ≈  12,500 หน้า
แต่ละไฟล์ต้องเปิด 3 จุด ไม่ใช่จุดเดียว:
   หัวข้อ 9 รายการระหว่างกัน
 + หมายเหตุประกอบงบ (ตัวเลขจริง + ยอดปีก่อน)
 + ภาระผูกพันและหนี้สินที่อาจเกิดขึ้น
                                          =  150 จุดที่ต้องเปิด
แล้วยังต้องเรียงเทียบข้ามปีเองอีก

และงานที่โหดที่สุดยังไม่ใช่การเปิด — มันคือการจำ เพราะสัญญาณของท่อดูดเงินไม่ได้อยู่ในตัวเลขปีเดียว มันอยู่ใน ยอดที่ไม่ลดลงสักปี คุณต้องจดยอดลูกหนี้กิจการที่เกี่ยวข้องกันของปี 2564 ไว้ แล้วเปิดเล่มปี 2565 มาเทียบ แล้วปี 2566 อีก — ต่อบริษัท ต่อรายการ

นี่ไม่ใช่งานวิเคราะห์ นี่คืองานกรรมกร และมันคือเหตุผลเดียวที่ฝั่งสถาบันได้เปรียบ ไม่ใช่เพราะเขาฉลาดกว่า แต่เพราะเขาจ้างคนมานั่งทำสิ่งนี้เป็นงานประจำ ส่วนคุณมีเวลาว่างตอนสี่ทุ่มหลังเลิกงาน

สิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาแก้เรื่องนี้ — และสิ่งที่ผมยังไม่ยอมเปิดให้ใช้

นี่คือตัวอย่างที่ระบบคืนมาจริงจากคำค้นเรื่องเงินให้กู้ยืมแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน — ทุกบรรทัดกดดูต้นฉบับได้:

และนี่คือส่วนที่ผมอยากพูดถึงมากที่สุดในบทความนี้

ในคลังของเรามีท่อข้อมูลเฉพาะทางอยู่สองท่อ ชื่อ Forensic กับ Governance ในนั้นมีข้อมูลที่สกัดเสร็จแล้ว 116,138 รายการ — รวมถึงหมวด related-party โดยเฉพาะอีก 1,031 รายการ และคดีความอีกเป็นหมื่น

เราล็อกมันไว้ ลูกค้าเปิดใช้ไม่ได้แม้แต่คนเดียว

terminal.boomleverage.com

สถานะท่อข้อมูล — ทำไมบางท่อถึงยังไม่เปิด

วัด 15 ส.ค. 2026 · ดัชนีสร้าง 14 ส.ค. 2026

• ✅ปัจจัยความเสี่ยง

  เปิดใช้

  พิสูจน์พิกัดหน้าได้ 99.24%

• ✅คำอธิบายฝ่ายจัดการ / งบการเงิน

  เปิดใช้

  พิสูจน์พิกัดหน้าได้ 99.03%

• ✅รายงานผู้สอบบัญชี

  เปิดใช้

  พิสูจน์พิกัดหน้าได้ 99.48%

• 🔒Forensic

  102,641 รายการ

  สกัดเสร็จแล้ว · ยังไม่ผ่านด่านพิสูจน์พิกัด · ล็อก

• 🔒Governance

  13,497 รายการ

  รวม related-party 1,031 · ยังไม่ผ่านด่านพิสูจน์พิกัด · ล็อก

• 🚫สิ่งที่ท่อที่ล็อกอยู่คืนให้ลูกค้าวันนี้

  0 รายการ

  ถูกตัดทิ้งที่ชั้น request แบบ fail-closed

เหตุผลที่ล็อกมีข้อเดียว: สองท่อนั้นยังไม่ผ่านด่านพิสูจน์พิกัดหน้าเอกสาร

Terminal มีกฎเหล็กข้อเดียวที่ผมไม่ยอมผ่อน — ถ้าเราวาดกรอบกลับไปชี้ไม่ได้ว่าประโยคนี้อยู่ตรงไหนบนหน้าไหนของไฟล์ต้นฉบับ เราไม่แสดงผลมันเลย ไม่ใช่แสดงพร้อมคำเตือน ไม่ใช่แสดงแบบเป็นเบต้า — ไม่แสดง

ผมรู้ว่าถ้าปลดล็อกวันนี้ ตัวเลขในหน้าขายจะสวยขึ้นทันทีจากหลักพันเป็นหลักแสน แต่มันจะแลกมากับสิ่งเดียวที่เครื่องมือแบบนี้ขายได้จริง — ความมั่นใจว่าทุกอย่างที่คุณเห็นบนจอ กดกลับไปตรวจของจริงได้

ในฐานะคนที่ทำงานฝั่งตรวจสอบแบบจำลองในแบงก์มาหลายปี ผมเจอมาพอที่จะรู้ว่า "เห็นข้อมูลน้อยลงแต่พิสูจน์ได้ทุกบรรทัด" มีค่ากว่า "เห็นเยอะแต่ต้องเชื่อ" เสมอ — เพราะข้อมูลที่พิสูจน์ไม่ได้ไม่ใช่หลักฐาน มันเป็นแค่ความเห็น และผมไม่ได้ตั้งใจขายความเห็น (หลักการเดียวกับที่ผมเขียนไว้ในวิธีกัน AI ปั้นตัวเลขด้วย 3 ด่าน)

เมื่อไหร่ที่สองท่อนี้ผ่านด่านเดียวกับอีกสามท่อ มันจะเปิดเอง และผมจะเขียนบอก — พร้อมตัวเลขที่วัดได้ เหมือนที่ทำมาตลอด

ขอบเขตที่เครื่องมือนี้ทำไม่ได้ — อ่านก่อนตัดสินใจ

1. เราอ่านสิ่งที่ถูกเปิดเผย ไม่ได้ตรวจบัญชี ถ้ารายการถูกทำนอกงบหรือถูกปกปิดจากผู้สอบบัญชีด้วย มันจะไม่ปรากฏในเอกสาร และไม่มีเครื่องมือค้นตัวไหนในโลกหาเจอ ใครบอกคุณว่ามีระบบจับหุ้นทุจริตได้ทุกแบบ — คนนั้นกำลังขายของที่ไม่มีอยู่จริง

2. รายการระหว่างกันส่วนใหญ่ปกติ 216 รายการที่นับมาไม่ใช่ 216 ข้อกล่าวหา มันคือ 216 จุดที่ควรไปอ่านต่อ และส่วนใหญ่จะจบลงด้วยคำว่า "อ๋อ ปกติ"

3. เคสในบทความนี้ถูกยกมาเพื่อสอนวิธีอ่าน ทุกข้อความเป็นคำที่บริษัทหรือผู้สอบบัญชีเขียนเองในเอกสารที่ยื่น ก.ล.ต. พร้อมปีงบและเลขหน้าให้ตรวจ — ไม่ได้เป็นการชี้ว่าใครทำผิดกฎหมาย

4. ขอบเขตข้อมูลตอนนี้ 918 บริษัทในดัชนี · 910 บริษัทที่มีรายงานผู้สอบบัญชีเข้าคลัง · ปีงบ 2564–2569 · คลังก่อนปี 2564 ยังทยอยสร้างอยู่หลังบ้าน ยังไม่เปิดให้ค้น

เอาไปใช้จริง — 6 ขั้น

ลองกับพอร์ตของคุณเอง

ทำเองด้วยมือได้ ใช้ตาราง 6 ขั้นข้างบนเลย เอกสารเป็นของสาธารณะ โหลดฟรีจาก ก.ล.ต. ทุกคน

ถ้าอยากข้ามงานกรรมกร — Boom Leverage Terminal พิมพ์ "เงินให้กู้ยืมแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน" หรือชื่อหุ้นในพอร์ตของคุณ แล้วดูว่าใครในตลาดเขียนเรื่องนี้ไว้ ด้วยคำของบริษัทเอง พร้อมเลขหน้าและลิงก์ ก.ล.ต. ให้กดตรวจทุกบรรทัด

เริ่มด้วยตัวที่คุณถือมานานที่สุดโดยไม่เคยเปิดงบอีกเลย

ล็อกอินวันนี้รับสิทธิ์แพ็ก DELTA ฟรีถึง 30 ก.ย. 2026 — ย้อนหลัง 4 ปีเต็ม (ลึกพอจะเห็นว่ายอดลูกหนี้กิจการที่เกี่ยวข้องกันลดลงหรือไม่ลด) · 150 เครดิต/วัน · ไม่ต้องผูกบัตร ระหว่างโปรฯ ระบบเก็บเงินปิดทั้งหมด พอครบกำหนดสิทธิ์กลับเป็นแพ็กฟรีเองโดยไม่มีการตัดเงิน — เหตุผลที่แจกและเงื่อนไขเต็ม · เทียบแพ็กแบบตรงไปตรงมา อ่านคู่มือเลือกแพ็ก · ระดับทีมหรือสถาบัน (seats · Excel export · API) คุยได้ที่หน้า Enterprise หรือ contact@boomleverage.com

อ่านคู่กัน: ความเห็นผู้สอบบัญชี — ด่านแรกที่ควรผ่านก่อนถึงบทความนี้ · แผนที่ 56-1 ทั้งเล่ม 4 ส่วน 9 หัวข้อ · ระบบเตือนภัยล่วงหน้าที่ผมสร้างในแบงก์

ข้อความปฏิเสธความรับผิด: บทความนี้จัดทำเพื่อการศึกษาและอธิบายวิธีอ่านเอกสารที่บริษัทจดทะเบียนเปิดเผยต่อสาธารณะเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุน ไม่ชี้นำหลักทรัพย์ใด และไม่รับประกันผลลัพธ์ใด ๆ ข้อมูลบริษัทที่อ้างถึงทั้งหมดยกมาจากเอกสารที่ยื่นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. พร้อมระบุปีงบและเลขหน้าให้ตรวจสอบได้ · การมีรายการระหว่างกัน การให้กู้ยืมแก่กิจการที่เกี่ยวข้องกัน หรือการมีข้อพิพาททางกฎหมาย ไม่ได้เป็นการชี้ว่าบริษัทกระทำผิดกฎหมายหรือตกแต่งบัญชี — รายการเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นการดำเนินธุรกิจตามปกติที่ต้องเปิดเผยตามกฎเกณฑ์ · ตัวเลขสถิติทั้งหมดวัดจากดัชนีที่สร้างเมื่อ 14 ส.ค. 2026 และนับเมื่อ 15 ส.ค. 2026 ซึ่งเปลี่ยนแปลงได้เมื่อมีเอกสารใหม่เข้าคลัง · การลงทุนมีความเสี่ยง ผลในอดีตไม่รับประกันอนาคต